Dit kasteel is verbonden aan een oude heerlijkheid die al in de middeleeuwen vermeld werd. Het huidige gebouw gaat terug op een waterkasteel dat in de zeventiende eeuw ontstond; die kern is nog steeds herkenbaar.
Het domein verschijnt op historische kaarten en registers als een omgrachte site met een neerhof-opperhofstructuur, later ook omschreven als een lusthuis. De configuratie met binnenkoer en boomgaarden bleef lange tijd zichtbaar in de cartografie.
In de loop van de negentiende en twintigste eeuw werden kasteel en domein herhaaldelijk gerestaureerd en uitgebreid. Het oostelijke L-deel met poorttoren stamt uit de vroegste bouwfase, terwijl een hoger woonvolume in neotraditionele stijl later werd toegevoegd. Opvallende details zijn de poorttoren met klokvormige bekroning, resten van een ophaalbrug en diverse mergelstenen elementen.
Het park werd in het begin van de twintigste eeuw ingericht in landschappelijke stijl. Een deel van de oorspronkelijke grachten werd bewaard en deels verbreed tot vijver. Er kwamen bruggen, hekken, beeldhouwwerk en een aantal bijzondere bomen. Zowel het domein als de oudste gedeelten van het kasteel zijn officieel beschermd als monument en erfgoedsite.
In dezelfde periode kwam het geheel in handen van industriële eigenaars. Zij lieten bijkomende functies op het domein inrichten, zoals magazijnen, werkplaatsen en een stokerij met mouterij. Later volgde een aankoop door de overheid en restauraties, waarna het complex een onderwijsfunctie kreeg.
Nog later werd het kasteel gebruikt door een school, tot deze werking werd stopgezet. Enkele jaren geleden werd het domein opnieuw verkocht, met de belofte het kasteel te restaureren, het park open te stellen en ruimte te behouden voor lokale verenigingen.
Deze foto’s zijn gemaakt in Augustus 2025.
Deze foto’s zijn gemaakt in Februari 2026.
