Power Plant B maakte deel uit van het industriële landschap waar de staalindustrie decennialang de economie en werkgelegenheid bepaalde. De centrale werd gebouwd om gebruik te maken van hoogovengas, een restproduct van de staalproductie, dat samen met aardgas en nafta werd ingezet om stoom te produceren. Deze stoom voedde turbines die elektriciteit en energie leverden voor de fabriek en omliggende installaties.
Door de jaren heen groeide de centrale uit tot een complex geheel met meerdere turbines van verschillende generaties. Er waren kleinere exemplaren, zoals die van Ingersoll-Rand, en krachtigere zoals die van ACEC en Oerlikon. Het pronkstuk werd een blauwe Escher Wyss-turbine, die niet alleen technologisch geavanceerd was, maar ook visueel opvallend. Voor dit toestel werd zelfs een aparte annex met een eigen stoomketel gebouwd.
De controlekamer was het kloppend hart van Power Plant B. Hier stonden consoles in tinten blauw en groen vol knoppen, meters en panelen, die samen de energievoorziening bestuurden. Voor velen die de locatie later ontdekten, straalde deze ruimte een bijzondere charme uit, een mengeling van technische precisie en vergane glorie.
Toen de staalindustrie in de regio rond 2009 tot stilstand kwam, verloor ook de centrale haar functie. De installaties bleven achter, en hoewel sommige delen van het complex gesloopt werden, bleef de turbinehal lange tijd onaangeroerd. Het terrein werd zwaar bewaakt, wat de aantrekkingskracht voor liefhebbers van verlaten industrie alleen maar vergrootte. Wie erin slaagde binnen te komen, trof een industriële tijdcapsule aan waarin de geschiedenis van de zware industrie tastbaar bleef.
Deze foto’s zijn gemaakt in Augustus 2025.
Deze foto’s zijn gemaakt in Februari 2026.
